De studievereniging van m’n opleiding Communicatiewetenschap organiseert eens in de zoveel tijd een werkbezoek of een workshop. En eens in de zoveel tijd beland ik daar ook, om vaak duistere redenen. De laatste keer betrof het een workshop ‘personal branding’, gegeven door Janine van der Vorst van Season Your Life – ‘hét bureau voor meer pit in je leven’.

Een workshop dus, wat impliceert: ‘work on the shop’. Meedoen dus, actief. Om persoonlijk te kunnen branden is het belangrijk te weten wat een brand is, en zo mochten wij definities roepen. Na de brand (oplossing: een hippe communicatiewetenschappelijk verantwoorde term voor ‘merk’) kwam het begrip lovemark aan de orde. Dat is een brand waar je zielsveel van houdt, zoals bijvoorbeeld de HEMA of McDonald’s. I’m Lovin’ It.

Zonder bruggetje begon daarna het gedeelte waarin wij naar onszelf moesten kijken. Jíj als brand, jíj als lovemark, gok ik zo. Het participeren mondde uit in een (staande!) speeddate-sessie, waarin je jezelf moest presenteren aan een ander. Dat deden wij natuurlijk niet zoals dat moet volgens Season Your Life. Immers, iedereen heeft een naam en een leeftijd en is daarmee direct irrelevant. We moesten verder kijken.

Een TEDx-filmpje leerde ons The Golden Circle. De leek vertelt altijd wat hij doet, daarna pas hoe en als het meezit ook nog waarom. Nee! Verdomme. Het persoonlijk branden begint bij het ‘why’. Net als Apple ook werkt vanuit het ‘why’. Als Apple het kan, kun jij het ook. Je doel moet voorop staan, en ook niet onbelangrijk: je moet te allen tijde authentiek blijven. ‘Gewoon jezelf.’

Een nieuwe (zittende, gelukkig) speeddateronde volgde. Nu denken vanuit het ‘why’. Hoe de personen die voor mij zaten heetten weet ik niet – het ‘what’ staat namelijk aan de rand van The Golden Circle. Niet belangrijk dus. Een man, iets te oud om zichzelf nog student te noemen en dus volkomen misplaatst, had het licht gezien. Iets teveel licht. Hij zag de speeddate aan voor een praatgroep en bracht een ‘why-verhaal’, waar elke date bij zou afknappen. Een mental breakdown naderde. Het gaat inmiddels weer goed met hem.

Nogmaals. Het ‘why’ staat centraal, en: vooral authentiek blijven. Maar na anderhalf uur te hebben nagedacht over hoe je jezelf het beste kan presenteren, ben je dan nog wel authentiek? Word je buiten de cursus van Janine van der Vorst niet raar aangekeken als je alleen maar over het ‘why’ brabbelt, het hogere doel in je leven en in je werk? Er is weinig authentieks aan: je bent dan wel een merk, maar niet je eigen merk. Daar had ze niet één twee drie een antwoord op. Na lang nadenken volgde het antwoord: ja, je moet authentiek blijven, maar het is wel afhankelijk van de situatie.

Laat ik eindigen met een waarschuwing: brand je vingers niet aan personal branding. Na afloop van de workshop mochten we betalen door middel van een tweet of een aanbeveling op LinkedIn. Persoonlijk branden heeft immers alleen kans van slagen als het door anderen wordt erkend. Hopelijk is een artikel ook een wettig betaalmiddel.